Waar is Bea?
diabetes vroeg opstaan
Diabetes

Waarom sta jij nu eigenlijk zo vroeg op?

Sinds begin februari sta ik vrijwel elke ochtend rond de klok van 6 uur naast mijn bed om de dag te beginnen met een work-out. And guess what: ik vind het heerlijk! Dus ik doe het nu nog steeds! Ik krijg zoveel vragen over het hoe & waarom dat ik maar even een FAQ heb gemaakt:

Waarom sta je nu eigenlijk zo vroeg op?

Een heeeel vaak gestelde vraag. Logisch ook, want een jaar geleden zou ik je ook voor gek verklaren. Of eigenlijk niet? Vroeg opstaan is iets wat ik nooit heel erg heb gevonden. Ik kon altijd goed mijn bed uitkomen, snoozen doe ik niet aan en ik word vrijwel altijd net voordat de wekker gaat wakker. Kortom…eigenlijk zijn alle ingrediënten al in huis om lekker vroeg uit de veren te gaan!

Nadat de feestdagen voorbij waren, de waan van alle corona-dagen weer terug in ons leven kwam miste ik energie. Aan het eind van de dag was ik kapot zonder dat ik iets zinnigs had gedaan. Voor mijn gevoel dan. Maar toch zat ik uitgeblust op de bank. Zat te mokken tegen mijn vriend en was zeer ongeduldig naar Amelle en zei tegen mijn vriend dat ze ‘echt niet te handelen was’ als hij thuis kwam van werk. Wat op zich niet heel raar was, als je kijkt naar alles wat er het afgelopen jaar gebeurd is in mijn leven, maar ik wilde gewoon ‘de oude Bea’ weer terug.

Ik was die buien van mezelf zat en ging dus de dialoog aan. Met mezelf: ‘Maar Bea. Spiegelt een kind, niet jouw eigen gedrag? Kan Amelle hier iets aan doen of ligt de bal bij jou?’

En toen vond ik het antwoord. De bal ligt inderdaad bij mij. Aan het eind van de dag ben ik boos, teleurgesteld en energieloos omdat ik heel de dag nog niets gedaan had wat míj energie opleverde. En dus ging ik op zoek naar dingen die ik elke dag kan doen en die mij energie zullen gaan opleveren. Zodat ik aan het einde van de dag weer energiek op de bank zit en met Amelle door de kamer dans als mijn vriend weer thuis komt. Toen kwam ik uit op iets wat mij een aantal jaren geleden ook al had geholpen. In de ochtend sporten. Ik besloot toen het boek Dear Goodmorning, van Lienke de Jong #ochtendgekkie, aan te schaffen en las daar eigenlijk alles wat ik al wist. Dit is goed voor mij!

Zwangerschaps-restjes

Het toeval wilde dat ik diezelfde week een nieuwe broek had besteld in maat 42 en voor de spiegel stond en dacht: ‘Oh prima.’ Ik knipte het kaartje eraf en hield ‘m aan en liep naar beneden. Mijn vriend zei me: ‘Leuke broek maar is ie niet wat te groot?’

‘Nou dat lijkt me niet. Toch?’ Maar toen ik aan de banden trok, had ik eigenlijk flink wat ruimte over. En het is een jeans, dus die loopt ook nog uit. Dat zou dus betekenen dat ik ben afgevallen zonder dat ik daar daadwerkelijk veel moeite voor heb gedaan. Ik geloofde het in eerste instantie niet en dus ging ik mijn oude broeken (van voor de zwangerschap) eens passen. En die bleken weer over mijn billen te kunnen! Ze konden ook dicht maar zaten nog wel aan de strakke kant. Maar de conclusie bleef: Ik ben dus daadwerkelijk, zonder heel veel moeite, wat zwangerschapskilootjes kwijt geraakt.

En wat als ik er nu wél eens wat moeite voor zou doen? En dus elke dag lekker vroeg opsta en begin met een work-out? Als ik dat minimaal twee maanden volhoud, dan pas ik op 1 april misschien weer in mijn broeken van voor mijn zwangerschap. En dat is dan nog voordat Amelle 1 jaar is. Daarnaast wéét ik gewoon dat dit de voor mij noodzakelijke energie gaat opleveren en dat het mentaal veel voor mij zal doen als ik op deze manier de dag start.

Ik sprak het uit naar mijn vriend, hij steunde mij volledig (met als enige voorwaarde dat ik geen wekker mocht zetten ;-)) en daarom besloot ik meteen de volgende dag te beginnen! En wat ik al verwachtte, dat klopte. Ik vond het leuk, fijn en kreeg onmiddellijk meer energie. Waar ik in de middag altijd aanhikte tegen een bootcamples die ’s avonds in de agenda stond, heb ik mij de afgelopen weken zelfs in oefeningen verdiept die ik verschrikkelijk vond. Push-ups, planken en alles waar überhaupt een plank in verwerkt zat. Ik zette de lessen soms op pauze zodat ik een oefening in mijn eigen tempo af kon maken. Zo kon ik mij richten op mijn houding om alles wat ik moeilijk vind toch zo goed mogelijk proberen uit te voeren.

Dé broek…eind januari. Hij gaat dicht maar zit nog niet heel ‘soepel’…#workinprogress

‘Zeven dagen achter elkaar elke dag bootcampen is dat niet wat veel?’

Yes! Daar kwam ik ook achter. Al doende leert men…toch? Zeven dagen bootcampen in de ochtend werd mij, en mijn verzuurde spiertjes, wel wat veel dus besloot ik aartsvijand nummer één er weer bij te roepen: hardlopen. Ik heb, sinds een paar jaar, een haat-liefde verhouding met hardlopen. Het lukt niet. Het wil niet. Ik doe het wel maar het levert (voor mijn gevoel) niks op. Dan weer last van mijn kuiten. Dan weer mijn voeten. Dan zitten mijn schoenen te los. Dan weer te strak. Ook die dialoog ben ik met mezelf aangegaan en ook dat ligt gewoon bij mij. En zit voornamelijk tussen mijn oren. Want wat als ik nou eens zou opstaan en zou uitspreken: ‘Vandaag weer lekker knallen! Op naar de 5km!’? Een stuk positiever en niet minder realistisch. Want het is mij in het verleden prima gelukt om 5km hard te lopen.

Hoe kom je aan de work-outs?

Jaaaa ook een veel gestelde vraag. Ik ben zelf lid van een bootcamp-club hier in Middelburg die de online lessen opneemt zodat ik ze kan doen wanneer ik wil. Ideaal natuurlijk! Maar anders had ik ze opgezocht online (Youtube staat vol!)! Als je graag genoeg wilt, dan lukt het je ook zonder abonnement op de Bootcamp! #teamnoexcuses

En hoe doe je dat dan met je diabetes? Hoe reageren je bloedsuikers hierop?

Natuurlijk is zo’n omschakeling in levensstijl enorm wennen voor mijn lichaam. Niet alleen voor mijn spieren maar ook voor mijn diabetes. (Al sportte ik hiervoor ook regelmatig hoor en wandelen is sinds het lockdown-leven ook niet meer weg te denken uit mijn lifestyle…) Nu heb ik sinds de geboorte van Amelle extreem veel last van het Dawn Phenomenon, waardoor mijn bloedsuikerwaarde in de ochtend regelmatig flink stijgt zonder dat ik iets eet. Ik dacht, door vroeg op te staan, dit fenomeen te kunnen ondervangen door dan vast wat insuline te geven. Dat hielp in eerste instantie wel. Maar hoe intensiever ik sportte…hoe sneller de bloedsuiker toch ook weer steeg. Als ik dus voor een work-out op bijvoorbeeld 6.8 zit, dan kan ik na de work-out makkelijk een waarde van 9 of 10 op mijn sensor verwachten. Hoe ik daar inmiddels mee omga dat is echt voer voor een aparte blog. In ieder geval focus ik mij deze maand (maart) even extra op voeding, mijn koolhydraatratio en een goed bloedsuikermanagement. Het blijft namelijk altijd een dunne lijn, meer bewegen, voeding en diabetes. Ik kan wel veel van mijn lichaam vragen door zo te gaan sporten (wat uiteindelijk ook goed is) maar ik wil ook goed voor mijn lichaam blijven zorgen door het voldoende energie en voedingsstoffen te blijven geven.

Conclusie voor wat betreft mijn diabetes in relatie tot het vroege opstaan: het is even zoeken naar een juiste balans.

Maart 2020 vs. maart 2021…dat buikje mag nog wel wat minder :-p #goals

Hoe ziet je schema er nu uit?

Maandag: HIIT
Dinsdag: Materialen bootcamp
Woensdag: Hardlopen
Donderdag: HIIT
Vrijdag: Bootcamp
Zaterdag: Hardlopen
Zondag: Waar ik op dat moment zin in heb (en dat is soms ook gewoon…uitslapen. Voor zover dat kan met een baby in huis ;-))

‘Ik maak me zorgen, sport je niet wat veel?’

Ook die berichtjes krijg ik regelmatig en dat kan ik mij ook voorstellen. Superlief ook! Maar dit is wat voor mij nu heel goed werkt. En ik snap ook heel goed dat dit niet jouw manier is of hoeft te zijn. Helemaal prima! Deze mindset en deze lifestyle brengt mij wél heel veel. Ik voel me fitter, energieker…zowel fysiek als mentaal. En dat is mij heel veel waard. Daarnaast start ik de dag ook heel easy-going (oké herinner me daar nog even aan als de zweetdruppels langs mijn voorhoofd druppelen tijdens een pittig bootcamplesje ;-)). Maar serieus: Niemand hoeft bij ons thuis in de ochtend te haasten. Ik sta om zes uur op, sport een half uur tot een uur en maak daarna voor ons allemaal ontbijt klaar terwijl boven de rest van mijn familie wakker wordt. Daarna spring ik onder de douche en zorg dat ik zelf klaar ben voor de dag. Afhankelijk van hoe ons schema eruit ziet, brengen we Amelle naar oma of de gastouder (lopend!) en dan zit ik om 08:50 klaar achter de laptop voor een energieke werkdag. Eigenlijk een heel relaxed begin van de dag, voor ons allemaal! Win-win-win!

Kortom: doe vooral wat voor jou werkt! Ik ga hier voorlopig mee door! Heb mezelf voor de komende maand een push-up-challenge opgelegd en ga vrolijk door met tegen mezelf zeggen dat die 5km hardlopen eraan zit te komen…en dat het mij gewoon gaat lukken! Zoals de trainers tijdens mijn bootcamplessen altijd roepen: ‘Daag jezelf uit’

Misschien moet ik mezelf dan toch maar opgeven voor de 10 kilometer CPC in Den Haag…?

Wallsit-challenge! Kan ook best in gewone kleding 😉