Diabetes,  Zwangerschap

Zwanger in tijden van Corona

Toen Corona net haar intrede deed in onze samenleving en we met allemaal maatregelen te maken kregen, had ik wel even een paar dagen nodig om dit te verwerken. Ik ben een sociaal dier en omring me graag met mensen. Gezelligheid kent geen tijd. Helemaal in deze, voor mij, mooie periode. Dat wil ik graag delen met mijn familie en vrienden. Toen onze agenda leger en leger werd en ook mijn babyshower werd geannuleerd (helemaal logisch en begrijpelijk hoor ;-)) was ik daar toch wel echt even van ontdaan en heb ik toch echt even een knop moeten omzetten.

Zelf was ik op het werk (in de reisbranche) ook alleen maar bezig met Covid en vlogen de annuleringen, omboekingen en diverse policies van hotels, airlines en autoverhuurbedrijven mij om de oren. Logischerwijs wilde iedereen annuleren en/of wijzigen en vooral niet meer op zakenreis. Natuurlijk heel begrijpelijk maar de resultaatgerichte zwangere Bea haalde hier toch net wat minder voldoening uit.

Thuiswerken. In ieder geval heel gezellig voor onze slaapgrage tijger Dibbes 😹

Daarnaast werkt vriendlief in de zorg en neemt hij ook nog eens deel aan het crisis-beleidsteam van het ziekenhuis waardoor hij alle updates en info vanuit alle hoeken van de zorg meekrijgt. Dus ook info van artsen, voorbereidingen op ‘code zwart’, inkoopsessies met Korea en China, logistieke uitdagingen om voldoende materialen beschikbaar te houden voor iedereen…én hij heeft vanuit zichzelf een breed georiënteerde visie voor de toekomst. Het after-covid-tijdperk. Waarmee hij nu zijn dagen meer dan vult.

Kortom: Covid-19/Corona speelt/speelde een bijzonder grote rol in ons leven, helemaal in het begin van de uitbraak. En hoewel mijn vriend hier, voor wat zijn werk betreft, echt enorm van opbloeit en uitdagingen bij de vleet ziet…had ik het er zelf echt een stuk moeilijker mee. Onze weekenden in maart zaten rammetje vol met leuke dingen, weekendjes weg en gezelligheid met familie en vrienden. Dit hadden we ook speciaal zo gedaan want in april/mei wilden we zo min mogelijk plannen (in verband met onze zwangerschap en ik niet zou weten hoe fit ik mij nog zou voelen). En dat viel nu allemaal weg, mijn werk was ook mijn werk niet meer en mijn vriend was constant bezig met diverse mogelijke Covid-scenario’s. En ook hij wilde, na dagen zwoegen en zweten, na werktijd zijn verhaal kwijt. Logisch ook. Maar dat maakt wel dat je dagenlang ‘in de ban van Corona’ bent.

Ik was/ben niet zo bang om het zelf te krijgen. Ook al val ik op papier onder de risicogroep met mijn diabetes. Ik ben goed ingesteld, leef gezond, helemaal nu ik zwanger ben, ik heb veel vertrouwen in mijn weerstand en wil mij vooral niet laten leiden door angst. De meest slechte raadgever, in mijn optiek. Daarom heb ik ook vrij lang nog gewoon op kantoor gewerkt, wel op de gewenste anderhalve meter afstand hoor. Zo had ik in ieder geval nog aanspraak van een paar andere collega’s die ook niet thuis werkten en ik had structuur in mijn dagen. Wat mijn diabetes-regulatie ook ten goede komt.

Ook mijn moeder en broer en een select groepje vrienden bleven we zo nu en dan zien. Niet in grote groepen (de gewone toegestane drie extra mensen), gewoon op gepaste afstand en als één gezinslid ook maar een snottebel aan zijn neus had hangen, dan gingen we niet of zei men zelf de afspraak wel af. Natuurlijk moest men er ook geen probleem mee hebben dat mijn vriend op dagelijkse basis wél in het ziekenhuis is. Een plek waar je nu, in deze tijd, juist liever niet komt.

Zwangerschap en controles

Uiteraard gingen de controles voor wat betreft mijn zwangerschap en diabetes wél gewoon door. Omdat ik zowel bij de verloskundige loop als bij de gynaecoloog (voor de groeiecho’s) was dat even schakelen. De verloskundige ging voortaan via beeldbellen en bij de gynaecoloog belde ik mijn vriend in, zodat hij er toch een beetje bij kon zijn en de kleine ook live kon zien. Wat eigenlijk heel raar is want hij zit vrijwel altijd zo’n 100 meter verder op in zijn kantoor. Maar goed, veiligheid voor alles. Met de gynaecoloog planden we vaak later nog een aparte telefonische afspraak met z’n drietjes in, zodat we alle vragen die we hadden nog konden stellen. Ook helemaal goed. Ik was eigenlijk stiekem best blij dat mijn bezoekjes aan het ziekenhuis tot een absoluut minimum beperkt werden. Het blijft een raar idee dat je je beter voelt dan ooit maar, inmiddels, wekelijks in het ziekenhuis zit. Maar goed, gezondheid voor alles 😉

Ook de diabetes controles gaan voortaan telefonisch. Ik heb regelmatig contact met mijn diabetesverpleegkundige en had laatst mijn laatste telefoontje, voor de bevalling, met mijn internist. Dan is het maar wat handig dat die bloedsuikerwaardes zo uit te lezen zijn door het ziekenhuis. Ideaal, die Dexcom!

‘Wat erg voor je, zwanger in deze tijd’

In deze tijd hoor ik regelmatig terug hoe erg en sneu men het voor ons vindt. Zo zwanger in deze Corona-tijd. Met al die maatregelen. Tsja. Ik vind het uiteraard enorm fijn dat mensen met ons meeleven maar wij staan er zelf vrij nuchter in. Ons kindje komt er, Covid of niet. En daar kijken wij ontzettend naar uit. Deze periode heeft ons ook meer tijd samen gegeven waardoor we heel erg bewust hebben genoten van de laatste maanden samen en we wellicht ietsje beter zijn voorbereid op de komst van onze mini. Natuurlijk waren de verwachtingen van tevoren anders. Uiteraard. Maar de focus op het negatieve aan zwanger zijn in deze periode is voor ons absoluut niet aan de orde. Zo hoorde ik laatst in een aflevering van de Podnataal-podcast, van Simone Wijnands, iemand die zelf ook zwanger is (maar dan van haar tweede kindje) zeggen dat ze het ‘zó sneu vond voor stellen die nu zwanger zijn van hun eerste kindje en al die controles alleen moeten doen en wat te denken van kraamvisite?’

Zo jammer die focus op het negatieve. Het enige wat ik kon denken was aan het feit dat zij dit allemaal al een keer heeft meegemaakt en dus wist hoe het anders kan. Wij weten dat allemaal niet en genieten sowieso. Covid of geen covid. Het gaat goed met ons, het gaat goed met de kleine en alle Covid-cijfers zijn dalende. Kortom: wij focussen ons op wat we weten en niet op wat er misschien zou kunnen gebeuren. Als ik mij dag in dag uit zorgen zou moeten maken op wat er misschien zou kunnen gebeuren, dan zat ik nu met een depressie middenin mijn verlof.

Corona-proof afspreken met grote én kleine vrienden! ❤

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat wij ons niet aan de maatregelen houden. Die zijn er niet voor niks. En stiekem is het wel heel fijn dat mijn vriend nu de boodschappen alleen doet…;-) Maar binnen die maatregelen zit wel enige flexibiliteit. En die zoeken we zeker op door gewoon een aantal vrienden te bezoeken en over de vloer te hebben, daar durf ik wel voor uit te komen. Psychische gezondheid vind ik namelijk ook belangrijk.

Babyshower in tijden van Corona

Mijn lieve vriendinnen en mams wisten natuurlijk hoe jammer ik het vond dat mijn échte babyshower niet door kon gaan door het virus. En dus hadden zij ervoor gezorgd dat er, in samenwerking met mijn vriend, na mijn laatste werkdag een digitale babyshower werd georganiseerd. Het kon dus gebeuren dat ik, net gedouched en met natte haren, een laptop voor mijn neus geschoven kreeg waarop ik een bijzondere samenstelling van koppies in beeld te zien kreeg. Compleet overdonderd zag ik daar mijn lieve mams en vriendinnen live op het scherm die dit allemaal stiekem hadden voorbereid. Zo lief! Ik kreeg cadeautjes (die op zeer bijzondere manieren bij ons thuis gekomen zijn…want ik ging op een gegeven moment wél thuiswerken…dus ik was er vrijwel altijd) en iedereen had wensen opgescheven en namen en geslacht proberen te raden. Ik kon zelf toen iedereen ook meteen digitaal de babykamer en mijn dikke buik showen…. Uren daarna lag ik nog te stuiteren in mijn bed omdat ik hen zo dankbaar was dat ze dit alsnog voor mij hadden gedaan! Al met al een zeer goed begin van mijn zwangerschapsverlof!

Zo lief en een supergrote verrassing. Een digitale babyshower net nadat mijn laatste werkdag voor mijn zwangerschapsverlof erop zat!

En nu…

Nu worden de maatregelen langzaamaan versoepeld en zit er nog meer flexibiliteit. De kappers zijn weer open, buitensporten mag ook weer en hier in Zeeland zijn de eerste Duitsers alweer gespot. Voor wat betreft de verloskunde: Partners mogen weer mee naar de echo’s en mocht de bevalling door middel van een keizersnede gaan plaatsvinden, dan mag mijn vriend er in ieder geval weer bij zijn op de OK.

Wij wachten met spanning en vol vertrouwen af op de komst van ‘Baby G’ en zijn razend nieuwsgierig naar onze mini. En stiekem, ja heel stiekem…denken we ook alvast vooruit, naar de maand juni. Lekker met onze kleine in de wandelwagen door de stad slenteren, een laaghangend zonnetje én een heerlijk wit wijntje op het terras in Middelburg! Cheers! Life is good!

Baby G: We are ready for ya!

2 reacties

  • Helma Don

    Weer je gezellige blog gelezen. Met zoveel positiviteit komt het zeker goed. Geniet nog even van je mini in je buik. Succes met de laatste loodjes, en ik wens je een voorspoedige bevalling.
    Lieve groetjes vanuit Spijkenisse.
    Helma.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *