China bitterballen
China

Bauers en bitterballen…

Nadat ik vorig jaar om deze tijd iedere zondag weer reikhalzend uitkeek naar een nieuwe aflevering ‘Door het hart van China’ van Ruben Terlou, besloot de publieke omroep om Frans Bauer en zijn vrouw Mariska naar ‘China’ te sturen. Het zal mij benieuwen. Onze Frans zorgt met zijn grote fanbase natuurlijk zelf al voor de nodige kijkcijfers en met uitzendtijd net na Wie is de Mol? zullen er inderdaad best een aantal mensen aan de buis gekluisterd zitten. In ieder geval leuk dat ‘mijn China’ weer in beeld komt en dus waagde ik ook een poging.

In de eerste aflevering zagen we hoe het echtpaar Bauer zich voorbereidde op een reis naar zo’n vreemd en ver land. Ze verlieten hun huis in Fijnaart en reden helemaal naar Schiphol om zich bij de KLM Health clinic te laten inenten. Ik heb vijftien minuten zitten kijken naar de zweetplekken van Frans Bauer. Ach wat is hij bang voor naalden. En al die ziektes waar tegen ze worden ingeent? Ze hadden er nooit van gehoord. Of deden in ieder geval alsof. Als vervolgens moeder Maris ook nog eens de bami en de babi pangang voor het hele gezin op tafel zet, ben ik er eigenlijk al klaar mee. Gelukkig merkte ze nog wel even scherp op dat pindasaus eigenlijk helemaal niet Chinees is. Pfieuw.

Is een loempia niet Chinees?

Deze vraag hoor ik meneer Bauer stellen aan mevrouw Bauer. Is hij nou wereldvreemd of doet hij alsof? Vervolgens zie ik beelden van hem en zijn zoon in de auto waarin hij aangeeft dat hij zich absoluut geen zorgen maakt over het eten in China. Tenslotte hebben ze daar zijn favoriete eten uitgevonden. Mag ik al wegzappen?

Nee ik hou vol. Ik zie vervolgens hoe ze met twee koffers per persoon (o.a. bepakt met cup a soup want stel je voor dat ze daar alleen maar hond eten) naar Hongkong reizen. Hongkong? Het was toch China? De Bauers in China? Hongkong is een compleet andere wereld. Totaal niet te vergelijken met China. Nou ja, we kijken (voor een grondige research…) verder en zien hoe ze worden opgewacht door een Nederlandse gids. Dan steekt Maris, vast om helemaal in te blenden, chopsticks in haar haar en reizen ze met privéchauffeur naar de Victoria Peak. In Hongkong. Met privéchauffeur en Nederlandstalige gids. Nu is de maat vol.

Is het nou Hongkong of China?

Ik heb genoeg gezien en zap weg. Waarschijnlijk hebben ze geen Chinees visum gekregen die hen rechten gaf tot het filmen (met als doel uitzenden/verspreiden middels de televisie) in heel China zelf. Daardoor worden die afleveringen nu gevuld met Chinese gewoontes in Hongkong. Zou zo maar kunnen. Voor Hongkong heb je namelijk geen Chinees visum nodig. Toch zien we in de voorstukjes ook nog de Muur voorbij komen dus wellicht een visumvrij kort bezoekje aan Beijing? China is als land zelf net zo groot als Europa. Hoezo bezoek je dan alleen Hongkong en Beijing? Alsof je binnen Europa, heel Europa hebt ontdekt met een bezoek aan België en Duitsland! Maar ja. Dat is niet het doel natuurlijk. Het moet vooral amuserend zijn en de heer Bauer en zijn ega moeten alle clichés bespreken en doen alsof ze niet weten dat een loempia niet uit China komt. Alles voor de kijkcijfers niet waar. 😉

Vol weemoed denk ik terug aan vorig jaar. Aan de eerdergenoemde documentaire reeks van Ruben Terlou. Met zijn prachtige beelden lieten hij en zijn team, wat mij betreft, écht zien hoe het leven in China is. Hoe moeilijk, hoe ingewikkeld maar ook hoe mooi. En vooral: hoe anders het ook kan. En ook hoe gelukkig men kan zijn met een compleet ander leven dan dat wij hier in Nederland gewend zijn. En nee. Dat zie je echt niet door de Bauers in Hongkong. Dat laat onze Frans niet zien. Want die is na een paar dagen Hongkong (en zijn slapeloze nachten voorafgaand aan de ontmoeting met de voormalig trainer van Brus (ja Brus!) Lee) toch wel weer toe aan een Hollandsche bitterbal.

Ik zeg maar zo: handige uitvinding, die afstandsbediening. Maarrrreeeeee lieve Frans; heb je even voor mij? Volgende keer weer lekker de tent in met BN’ers in Frankrijk? Zorgt vast voor dezelfde kijkcijfers 😉

De Bea in Hongkong. Zonder chopsticks in mijn haar.

Eén reactie

  • Yvonne

    Ha, wat een heerlijke reactie! Ik heb het natuurlijk ook gezien, ik was toevallig tijdens de eerste aflevering in Nederland, en vond het echt hilarisch. Om de simpele reden dat het zo over de top was. Natuurlijk spelen de kijkcijfers een rol en dit is een heel ander soort programma dan dat Ruben Terlou maakte. Je kunt ze niet vergelijken… Toch denk ik dat het goed is dat een dergelijk programma gemaakt is. Het publiek is hel anders en ook deze mensen krijgen zo een ander beeld van China.
    De Bauers zijn niet alleen in Hong Kong geweest, ze hebben ook, meerdere dagen, gefilmd in Beijing én zijn naar Qingdao afgereisd.
    Frans is overigens in het echt net zo als in de serie, hij is oprecht geïnteresseerd en verbaasd over dingen (ze zijn bij mij op school komen filmen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *