Diabetes,  Middelburg,  Reizen

2018: Een jaar vol verandering

Ik val maar meteen met de deur in huis: Terugkijken op 2018 doe ik met veel plezier. Voor mij stond het afgelopen jaar in het teken van heel veel liefde en veranderingen. Mijn leven is compleet veranderd. Zowel werk als privé heb ik gekozen voor een hele andere situatie: ik ben een nieuwe en onbekende weg ingeslagen. Een sprong in het diepe. Dat wel. Want, ga ik na een relatief kort samenzijn met vriendlief al samenwonen?  Geef ik daarvoor mijn oude vertrouwde plekje in Vlaardingen op om bij hem te gaan wonen in zijn heerlijke huis in het centrum van Middelburg?

Goede en fijne gesprekken volgden en ik heb mijn hart gevolgd. Ik heb een nieuwe baan gezocht en, veel sneller dan verwacht ook gevonden, waardoor ik afgelopen zomer mijn huis en baan op kon zeggen en kon verhuizen.

Mijn oude appartement leeghalen. Wát een klus!

Eigenlijk ben ik dit jaar vooral dankbaar en trots. Dankbaar ten opzichte van mijn ouders en mijn broer die vierkant achter mijn keuzes zijn blijven staan, mij hebben geholpen waar nodig (een dikke tafel doorzagen met een handzaag, laminaat van vier hoog naar beneden sjouwen en ga zo maar door…) en gewoonweg altijd voor mij klaar staan. Een fijnere familie kan ik mij niet wensen en dat zij nu niet meer zo dichtbij wonen…dat is dan nu nog het moeilijkst.

Gelukkig ben ik hier in Middelburg wel in een spreekwoordelijk warm bad terecht gekomen. Ik heb een hele lieve schoonmoeder en ook de vrienden van mijn vriend zijn superleuk en gezellig. Kortom: ik heb het gevoel dat ik mijn draai hier wel ga vinden.

Verhuizen naar Middelburg
Verhuisd naar Middelburg

Daarnaast ben ik natuurlijk ook nog op reis geweest dit jaar 😉 In april ben ik nog een laatste keer voor mijn oude werkgever op inspectiereis naar China gegaan, waar ik ongelofelijk gave nieuwe dingen heb mogen doen in onder andere de Himalaya en op de Chinese Muur. Beide waren fysieke uitdagingen maar beide uitdagingen zijn glansrijk doorstaan. Ik was en ben nog steeds ontzettend trots op mijn lichaam. Het was een hele gave en mooie reis waar ik weer veel heb uit kunnen halen voor mijn werk.

Reis door de Himalaya
Trekking maken door de Himalaya. Spannend en ontzettend gaaf!

Op reis naar Bali!

Vervolgens ging ik in juni voor het eerst samen met mijn vriend op reis. Richting Bali, een eiland waar wij beide nog niet waren geweest. Voor mij was dit de eerste keer reizen ‘op de bonnefooi’. En hoewel ik het samen reizen heel erg leuk en gezellig vond, is het reizen op de bonnefooi niets voor mij. Helemaal niet als je maar twee weken de tijd hebt en nog van alles moet uitzoeken ter plaatse terwijl ik die tijd niet aan google en booking.com wil besteden maar gewoon aan dingen doen en genieten. Tijdens die reis ging het met mijn suikertjes overigens helemaal niet zo lekker en ik was de grip erop ook kwijt. Reden? Mijn Free Style Libre bleef niet plakken door de hoge luchtvochtigheid, voor mijn vingerprik meter bleken al mijn spullen te zijn verlopen en heb ik ter plaatse dus een nieuwe meter moeten aanschaffen. Wat was ik blij dat ik op Bali was en niet in een onherbergzaam gebied in China. Toch hebben we samen heerlijk genoten van de relaxte sfeer op Bali. Luie avonden, heerlijke stranddagen en hiken over de rijstvelden. Dat was in het kort onze reis. En wat was het afkicken om weer naar mijn eigen huisje te moeten nadat we terug kwamen. Dat we graag samen verder wilden, werd op deze manier maar weer eens bevestigd. En dat dat zomaar kon gebeuren bleek een paar dagen later…ik werd aangenomen bij mijn huidige werkgever. De verhuizing ging van start en langzaam maar zeker werd het tijd om mijn ‘oude leven’ vaarwel te zeggen.

Liefde op Bali
Eerste verre reis samen!

Op reis naar China!

Na de verhuizing volgde nog een mooie reis, natuurlijk door China. We bezochten onder andere Beijing, de provincie Gansu, Chengdu, de rijstvelden van Ping’an en Hongkong. Wat was het een indrukwekkende reis en wat genoten we samen maximaal. Alles was deze keer vooraf geboekt en geregeld dus we hoefden ook alleen maar te genieten. 😉 Makkelijk zat! En dat deden we dan ook met volle teugen. Om de paar dagen bevonden we ons in een andere omgeving. Graslanden, wereldsteden en natuurlijk de rijstvelden. Diversiteit was het thema van de reis. Ook alle soorten van vervoer hebben we mogen ervaren: vliegtuig, trein, metro en in Hongkong konden we weer aan de Uber. Onze reis werd onverhoopt ook nog wat langer door het bezoek van typhoon Mangkhut die aan land kwam op de dag dat wij naar huis zouden vliegen. Om vele redenen een reis om niet te vergeten!

Hongkong
Reizen met diabetes? Hell yes!

En je diabetes dan?

Voor mijn diabetes was het een jaar vol uitdagingen. Veel reizen, sporten, minder sporten, verhuizen, werken, vrije dagen opmaken, een nieuwe baan en een nieuwe woonplaats. Ondanks dat dit af en toe voor wat stressmomentjes zorgde en mijn bloedsuiker, met name op reis, behoorlijk van hot naar her ging…heb ik afgelopen week mijn laatste hba1c van dit jaar doorgekregen: 62%. Ik ben tevreden! Dit is ook meteen mijn laagste hba1c van dit jaar. Ik begon met 63% (okee okee wat scheelt het…) en zat afgelopen zomer op 69% (gemeten net na Bali-zonder-Free Style Libre) Allemaal niet heel slecht maar, nu alles op de rit is, wil ik toch nog ietwat zakken. Inmiddels ben ik ook overgestapt naar het ZorgSaam ziekenhuis in Terneuzen en heb afgelopen week kennis gemaakt met mijn nieuwe internist. Gelukkig lijkt het mij een fijne vrouw. Komende week zal ik kennismaken met het hele diabetes team. Maar terugkomend op de suikertjes: Ik ben heel trots op mezelf en mijn lichaam. Al die reizen en al die veranderingen waar ik voor heb gekozen: mijn diabetes en ik hebben ons er goed door heen geslagen! Ook heb ik mijn verleden met diabetes gedeeld in de Diactueel. Een verleden wat absoluut niet de schoonheidsprijs verdiend maar wat mij wel heeft gebracht waar ik nu ben. Met mijn verhaal wil ik andere diabeten inspireren en laten weten: je bent niet alleen! Ik vond het heel spannend om mij zo kwetsbaar op te stellen maar ik ben ook enorm trots dat ik het wel heb gedaan.

Diactueel Mediq
Spannend maar ook trots. Mijn verhaal in de Diactueel.

Zijn er ook moeilijke of mindere momenten geweest? 

Jazeker. Moeilijke momenten waren de momenten waarop ik echt knopen moest doorhakken. Toen ik eenmaal te horen kreeg dat ik kon beginnen bij mijn huidige werkgever, leek alles in een stroomversnelling te gaan en kwam het besef binnen. Ging ik dit echt doen? Nee! Ja! Nee? Ja? JA! 

Ik heb in die dagen in de vroege ochtenden en de late avonden gebeld met vriendlief, moeders en broer. Wat vond ik het moeilijk. Van baan wisselen was één ding maar een heel nieuw leven opbouwen in een niet vertrouwde omgeving? Dat was een heel ander verhaal. Blijven mijn vrienden wel mijn vrienden nu ik ervoor kies om zover bij ze vandaan te gaan wonen? Tsja. Only time could tell. En hoewel ik pas drie maanden in Middelburg woon, zijn er inmiddels vrienden afgehaakt. Dat voelt niet fijn en daarin ben ik ook teleurgesteld. Maar daar staat tegenover dat er ook weer leuke nieuwe vrienden bijgekomen zijn en een aantal  vriendschappen zich hebben verdiept. En deze laatste twee koester ik. Heel erg.

Dus zoals ik deze blog ook begon, ik kijk terug met veel plezier. Ik ben gek op mijn nieuwe woonplaats, heb weer uitdaging en plezier in mijn werk en woon samen met de liefde van mijn leven (en Dibbes :-p). Verder rende ik de 10km van Rotterdam, verraste vriendlief mij twee keer met een verrassingsweekendje weg, had ik eindelijk weer eens een heerlijke zomerse verjaardag, ging ik na mijn eerste vijf werkdagen bij mijn nieuwe werkgever met mijn nieuwe collega’s een weekendje naar Sevilla, naar de Beekse Bergen met de schoonfamilie, heb memorabele en gouden-rand-momentjes beleefd met mijn familie, wandelde door Middelburg met Alpaca’s, ik vierde twee keer Sinterklaas (wát een heerlijke avonden!) ik ging uit de comfort zone en schreef een wijnblog voor Wijntjes met Esther en ik blog sinds een paar maanden nu regelmatig voor Fit with Diabetes.

Met Alpaca’s wandelen door Middelburg.

En dat is mijn 2018 in een notendop. 2019 kan bijna niet beter worden dan 2018 maar ik ga er alles aan doen om de weg die ik ben ingeslagen voort te zetten. En ik hoop deze weg te bewandelen samen met de lieve mensen die ik nu om mij heen heb en de nieuwe mensen die ik afgelopen jaar heb leren kennen. Dankbaar, trots en vol liefde dát omschrijft mijn 2018 in vier woorden!

Op naar 2019!

2 Reacties

  • Marianne Rijken

    Hoi Bea. wat heb je het jaar weer mooi en aantrekkelijk beschreven! Het is steeds weer een plezier om jouw verhalen te lezen. En zo te zien, gaat je het helemaal maken daar in Middelburg. Ik wens jou en Thomas een net zo mooi 2019 toe als dat 2018 was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *