Gili Air Schommel
Reizen

Reisverslag Gili Air – Indonesië

Het is alweer twee weken geleden dat het Indonesische eiland Lombok werd getroffen door een zware aardbeving waar honderden mensen bij om het leven kwamen. Bij het zien van de verschrikkelijke beelden, denk ik onmiddellijk terug aan mijn eigen vakantie in Indonesië. Nog amper twee maanden geleden. Tijdens deze reis hebben we namelijk ook een bezoek gebracht aan Gili Air. Onderdeel van de beroemde Gili eilanden en onderdeel van Lombok. En ook de Gili eilanden, zo horen we op het nieuws, zijn getroffen door de aardbeving. Zo bizar om te beseffen dat wij daar van een heerlijk tropisch toetje zaten te genieten, zo aan het einde van onze reis. En dat nu, die heerlijke hagelwitte stranden, die gezellige restaurantjes en onze superluxe huis met zwembad niet meer bezocht worden vanwege de aardbevingen. Ik kan het mij gewoon niet voorstellen. Omdat ik er net ben geweest én omdat ik weet hoe afhankelijk men op Bali en Lombok is van het toerisme, vertel ik jullie graag over onze ervaring op Gili Air. Want hoe je het ook went of keert, het blijft een prachtige plek om vakantie te vieren. Ook ná de aardbeving.

Dus…op naar Gili Air!

Gili Air was één van de twee locaties die we vooraf hadden vastgelegd. We wilden onze eerste vakantie eindigen op een tropisch strandje, in luxe. En dus leek het mij, als doorgewinterde reisplanner extravaganza, een goed idee om de beschikbaarheid niet aan het toeval over te laten maar al in Nederland te boeken. Al googlend/instagrammend/booking.commend kwamen we uit op Villa Samalama. Een kleinschalig complex met slechts zes villa’s, met allen een privétuin inclusief zwembad. Verreweg de duurste accommodatie tijdens onze hele vakantie, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Wij wilden lekker luxe eindigen op een tropisch eiland in een accommodatie die van alle gemakken was voorzien. En zo geschiedde.

Gili Air Samalama
Aaaah paradise! Onze eigen villa met zwembad op Gili Air

Voorafgaand aan ons verblijf op Gili Air, sliepen we in Candidasa, op Bali. Dit was een handige ietwat toeristische uitvalsbasis vlakbij de havenplaats Padangbai waarvandaan de boot richting Lombok en de Gili’s vertrok. De avond ervoor waren mijn vriend en ik weer lekker uitgebreid uit eten geweest maar deze avond was het eten niet zo goed gevallen waardoor we elkaar die nacht afwisselden op het toilet. Hoewel ik amper een oog dicht gedaan had die nacht, was ikzelf wel redelijk fit om te reizen maar vriendlief was meer dood dan levend en dus was het nog maar de vraag of we de boot konden pakken die dag. Ik probeerde ter plaatse daarom de boot om te boeken naar een later tijdstip zodat mijn vriend nog wat kon slapen en aan kon sterken. Als een ware Florence Nightingale stopte ik ‘m vol met toast en schonk ik thee met suiker in zodat de darmflora zo snel mogelijk weer op NAP niveau zou presteren 😉 Uiteraard neem ik op elke reis een halve apotheek mee maar juist nu was ik de immodium vergeten en dus sprong ik, weer in de huid van Florence N, achterop bij een Balinees op de scooter, voor de tweede keer deze reis naar een Apothek. Gelukkig was ik met een local, want de dames bij de apotheek spraken geen Engels. Goed ik dwaal af.  Uiteindelijk had ik vriendlief opgelapt voor de bootreis en in de middag hobbelden we over het water in anderhalf uur richting Gili Air. Ik verbaasde mij dat mijn vriend nog niet kotsend over de reling hing want, zoals mijn vader mooi zou zeggen: de weg was niet bepaald goed geasfalteerd. Als in: er was een pittig golfslagje aanwezig. En dat anderhalf uur lang. Net terwijl ik mij dus afvroeg of er nog een einde ging komen aan die vreselijke golven, zag ik in de verte wuivende palmbomen en prachtige stranden. Zou het? Jahoor! De kustlijn kwam dichter- en dichterbij en ook de golfslag nam af. Op naar betere tijden…in paradise!

Gili Air, Lombok
Tropisch paradijsje Gili Air

Aankomst Gili Air

Aaaah bij aankomst op Gili Air voelde ik mij meteen weer een stuk energieker want we zijn lekker op het paradijs beland. Hier hoeven we niets anders dan lekker genieten en nadenken over waar we gaan lunchen en waar we gaan dineren. En welke cocktail ik deze keer eens ga proberen…’s Avonds kunnen we gewoon lopend terug naar het huis en in de ochtend trek je je bikini aan, ontbijt je in je tuin en ga je op pad. Ik wil nu al langer blijven dan de drie dagen die we hier maar hebben. De zon schijnt fel, het is ontzettend warm en de zee nodigt uit voor een duik…

Al dagdromend loop ik dus over de steiger naar buiten met een nog steeds wat zwakker vriendje. We hadden van tevoren al gelezen dat we, bij aankomst, een paard en wagen moesten regelen naar onze villa toe. (oh wat klinkt dat decadent als ik het zo typ…maar ja…het was wel zo…) Nou goed, uiteraard staan de paard en wagens drie rijen dik klaar en moest je je onderhandelskills weer tevoorschijn halen om je voor een paar euro naar je accommodatie te brengen. Als je ingewanden nog niet door elkaar geschud waren tijdens de boottocht, dan gebeurde dat nu wel in de ‘huifkar’. Met twee koffers die regelmatig omhoog vlogen en wijzelf die ons goed vast moesten houden, kwamen we al na tien minuten aan (Gili Air is het kleinste eiland van de drie Gili’s) bij ons paradijsje. Snel installeerden we ons. Dat wil zeggen: vriendlief ging het bed in en ikzelf sprong ons eigen zwembad in. WE ARE HERE!

Waar het er aan het begin van de dag niet naar uitzag, was gelukkig toch gebeurd: we zijn aangekomen op Gili Air in ons superluxe huisje! Woehoe! Gedurende dag hadden we niet zoveel gegeten en om de darmflora toch weer op het juiste NAP te krijgen, moesten we toch echt wat eten aldus mezelf a.k.a. Florence Nightingale. En dus slenterden we onder een blinkende sterrenhemel met ons zaklampje over de strandweggetjes van Gili Air om vervolgens aan het strand een kopje soep met brood te eten. En ondanks dat voelden we ons gelukkiger dan ooit. We kletsen wat, drinken een frisje en voelen ons niet helemaal energiek…maar we hebben het toch maar mooi gedaan en zijn hier op zo’n mooi paradijsje, hebben een hele gave accommodatie en eten een soepje aan het strand. Helemaal prima, we genieten volop en slenteren rustig terug naar de villa waar we eigenlijk vrijwel meteen gaan slapen zodat we morgen fris en fruitig aan de dag kunnen beginnen.

Dag twee op Gili Air, Lombok

We worden heerlijk vroeg wakker en springen heel spontaan, meteen in ons eigen zwembad. Want ja…dat kan gewoon! Na ons geplons laten we het ontbijt serveren (oh ja…zoooo decadent…I know…) en zitten we heerlijk tussen de tropische palmen, bij ons zwembad aan een heerlijk ontbijtje met verse jus, heerlijke pancakes, broodjes en omelettes. Wat een perfecte start van de dag. We voelen ons ook beide weer helemaal fit en stappen vroeg op de fiets om het eiland rond te gaan. De fiets is het beste vervoermiddel omdat het echt een mini eiland is. Als je niet overal stopt, wat wij dus wel doen, ben je binnen een half uur het eiland rond. Maar goed wij stoppen dus wel regelmatig. Al is het alleen maar omdat het zweet van onze voorhoofden gutst. Jeetje wat is het warm. En dan heb ik het nog niet over de zandweggetjes waar je dan met je fietsje door heen moet ploeteren. Ik moet bekennen dat er hier en daar best een klein vloekje uit kwam bij mij op dit tropische paradijsje. Fietsen over zandstrand is niet helemaal mijn ding, zullen we maar zeggen. Gelukkig hielden veel hotel- en restauranteigenaren hun strandje goed nat zodat het zand wat vastere vormen aannam: kon ik lekker fietsen :-p Toch namen wij alle tijd om ook te stoppen en een duik in zee te nemen. Ik moest en zou een schildpad spotten…er waren niet voor niets diverse turtlepoints op dit eiland dus met de kaart in de hand, sjeesden we rond het eiland en stopten we regelmatig om de snorkels op te zetten en op  jacht te gaan naar zeeschildpadden.

Gili Air Indonesie
Met de fiets over het strand van Gili Air

Vriendlief had meteen geluk bij zijn eerste duik: na drie meter zwemmen meteen een zeeschildpad op het vizier. Gauw kwam hij terug om de Go Pro te halen en mij jaloers te maken. Ik sprong er dan ook meteen achteraan. Met minder succes. Ik wacht nog steeds op het spotten van mijn Indonesische zeeschildpad… Na onze eerste zwemtocht namen we een lunchbreak, dronken een verse smoothie en stapten weer op onze fietsjes om weer verder het eiland rond te crossen, op zoek naar mooie stranden en natuurlijk naar nog meer turtles. De stranden zijn schitterend en de locaties mooi maar de turtles heb ik toch echt niet gespot. Dus na een dag vol zon, zee en strand besloten we nog even gebruik te maken van ons zwembad, ons om te kleden en te wandelen naar Mowies. Een bekende spot voor de magische zonsondergang. Ik vind het altijd leuk om me wat op te tutten zo voor het avondeten en dus had ik voor de gelegenheid, want tsja we voelden ons allebei eindelijk helemaal fit, een leuk jurkje uit de koffer gehaald. Ik was echter niet berekend op het zitten in/op zitzakken en dus daalde ik lekker charmant neer op één van de vele zitzakken op het strand. Toegegeven, het had wel iets. Maar ik had wel de hele avond ruzie met mijn zitzak om toch ook maar enigszins netjes te kunnen zitten, in mijn kekke jurkje. Gelukkig maakte de zonsondergang veel goed en kon ik prachtige kiekjes schieten (bijkomend voordeel: ik hoefde even niet op de zitzak hoefde te zitten ;-)) . Om achteraf weer te horen hoe romantisch mijn vriend het vond om met zijn vriendin samen deze mooie zonsondergang te bekijken…’oh nee…ze was er alleen maar foto’s van aan het schieten’. De hint was duidelijk. Morgen blijft de camera in de tas… Maar wat voelden we ons blij en gelukkig. Niet in de minste plaats omdat we ons beide weer heerlijk voelde. Genieten!

Sunset Gili Air
Toch een mooi plaatje kunnen schieten bij Mowies op Gili Air. Je ziet de vulkaan Mt. Agung op Bali.

Dag drie op Gili Air, Indonesië

De volgende ochtend lieten we het ontbijt ons weer goed smaken, trokken de zwembroek en bikini aan en pakten de fiets en gingen weer op pad. Dit keer gingen we het rondje andersom fietsen, wellicht konden we nog wat andere turtle-spots aan doen om mij toch die ene schildpad te gunnen. Het was eigenlijk verder een heel relaxed dagje waarbij we niet veel meer deden dan gisteren. Fietsen, zweten, zwemmen, in de zon liggen, een leuke lunch-spot zoeken en vervolgens weer fietsen, zweten, zwemmen en in de zon liggen. En dat allemaal zonder turtle. Maar toch is en blijft het genieten om op zo’n paradijselijk eiland lekker samen te kunnen zijn. We kletsen honderduit, maken leuke foto’s en vinden het fijn zo samen. Want ja…dat moet je nog maar afwachten op zo’n eerste reis als stelletje 🙂 We besluiten na deze drukke dag om nog weer even een duik in ons eigen zwembad te nemen en daarna een zitzak-loze plek uit te zoeken voor het diner. Terwijl we aankomen bij onze villa, haastte de medewerker van de receptie zich naar ons toe om te vertellen dat het ontbijt morgen niet vers bereid kan worden in verband met het suikerfeest. Veel locals zijn vrij en zitten op Lombok bij familie om het einde van de Ramadan te vieren. Uiteraard geen probleem voor ons. Hij zou ook een paard en wagen voor ons regelen, die iets duurder was omdat er weinig locals nog op het eiland zijn. Nou ja…vooruit dan maar weer. Wij kleedden ons vervolgens gauw om (jaja, deze keer koos ik voor een broek in plaats van een jurkje) en liepen richting de kustlijn voor de beste plekken bij zonsondergang en een heerlijk maaltje. In de gauwigheid zagen we al dat het vrij rustig overal was en dat er niet heel veel open is. We liepen dan maar een beetje in de richting van waar wat mensen zaten en ploften, ja helaas…zitzak deel 2, weer neer voor een mooi uitzicht en een drankje. Een drankje ja, want meer kon je hier niet krijgen. Er was geen personeel genoeg in verband met het suikerfeest. Nou zeg. Kunnen we hier op het eiland dan uberhaupt nog wel wat eten? Gauw dronken we het drankje op en gingen weer door. We gingen veel restaurantjes af maar veel was dicht. En uiteindelijk eindigde onze speurtocht weer waar ie gisteren begon…bij Mowies. Wat stamp en stampvol zat omdat je dus nergens anders kon zitten. Ook wij moesten even wachten tot er wat zitzakken vrijkwamen maar uiteindelijk zaten we weer paraat voor een prachtige zonsondergang (toch stiekem even een foto geschoten), een heerlijke maaltijd en nog lekkerdere cocktails. Proost! Op onze laatste avond op Gili Air!

Sunset Gili's
Weer genieten van een prachtige zonsondergang bij Mowies op Gili Air

Dag vier vertrek van Gili Air, terug naar Padangbai

Oef! Dat is jammer. De laatste ochtend op Gili Air. Het ontbijt werd weer geserveerd in onze heerlijke tuin en we kregen de mededeling dat er op het hele eiland geen paard en wagen meer te regelen viel. Of we onze koffers niet op de fiets naar de haven konden meenemen? Euh. Nou. Door dat zand? Het is best een stukje lopen en de moed zonk mij al in de slippers. Een backpack was nu wel uitermate handig geweest. Al mijmerend over deze kwestie, aten we ons ontbijt. Er was geen andere mogelijkheid en dus gingen we met onze koffer richting de uitgang van het complex om uit te checken. Maarre…hoorde ik daar in de verte geen paardenvoeten? (ja net een Sinterklaasliedje…) En kwamen die niet steeds dichterbij? JA! De enige medewerker die er nog in ons complex was, schreeuwde iets in het Bahasa naar de bestuurder van deze paard en wagen en vervolgens kwamen zij onze kant op…pfieuw. We hoefden niet door het zand te banjeren met onze koffers in dertig graden. Wat een geluk! We vervolgden onze weg naar de haven, meldde ons aan bij onze ferry-maatschappij en begonnen aan de tocht terug naar Bali. Wat vonden we het jammer dat het erop zat. We hebben echt onwijs genoten van deze heerlijke tropische dagen. Echt een paradijsje. En daarom lieve mensen…als de rust op Lombok én de Gili’s weer is teruggekeerd…laat Lombok en de Gili’s alsjeblieft niet links liggen. Deze prachtige eilanden zijn absoluut een bezoekje waard én hun inwoners hebben jullie bezoek nu harder nodig dan ooit! Dus ik zou zeggen: Op naar de Gili’s!

Gili Air Beaches
Even een pitstop langs een van de prachtige stranden

Meer Indonesië?

Naast Gili Air ben ik ook op Nusa Penida geweest. Absoluut een highlight tijdens deze reis. Hoe je daar komt, lees je hier. Wat mijn highlights hier waren, kun je hier terugvinden en zijn je plannen echt concreet? Lees dan hier meer over het vervoer op Nusa Penida zelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *