Wegen op Nusa Penida
Reizen

Het vervolg: vervoer op Nusa Penida

Daar ben ik weer. Mijn vorige blog was vast een ware cliffhanger, waardoor jullie nu heel nieuwsgierig zijn naar de afloop van onze avonturen op Nusa Penida. Nou. Om jullie niet langer in spanning te houden…hier dan eindelijk het vervolg van onze avonturen tijdens onze rondreis op IndonesiΓ«!

Zoals je hier terug kunt lezen, hadden mijn vriend en ik best een ongelukkige keuze qua locatie van ons hotel op het authentieke eiland. Ons lijstje met must-sees lagen best een stukje rijden van dit hotel en ook leuke restaurantjes of eetstalletjes waren niet bepaald om de hoek. Het hotel had wel een goed restaurant, maar om hier nu drie avonden te eten? Nee…dat zagen we ook niet zitten.

Wat we ook niet zagen zitten is om constant afhankelijk te zijn van een auto met chauffeur en dus kozen we ervoor om een scooter te huren voor ongeveer drie euro per dag. Scooters zijn vrij eenvoudig te huren. Vrijwel elke accommodatie heeft er een paar staan en je ziet er ook heel veel toeristen op rijden. Kan dus niet missen. Was dit nu de cliffhanger waar je het over had in de vorige blog?

Nee hoor wees maar niet bang. Ik typ nog even lekker door…
Laten we de feiten nog even op een rijtje zetten. Het verleden heeft namelijk uitgewezen dat ik zelf niet uitblink als het gaat om het besturen van motorvoertuigen. Zo kostte mijn rijbewijs mij heel veel geduld en mijn ouders ontzettend veel geld (inmiddels, twaalf jaar later, rijd ik als een ware Max Verstappen…dus don’t worry) en heb ik tijdens mijn reis door Myanmar een gigantisch souvenir op mijn enkel mee teruggenomen na een onfortuinlijke poging een motorscooter te besturen. Kortom: te voet en per fiets ben ik het veiligst. Dus het stond als een paal boven water dat mijn vriend de scooter zou besturen. Maaaaar: Hij had dit ook nog nooit gedaan. Alleen had hij nog de nonchalante houding en zei hij: ‘Ach in Nederland rijdt ook iedereen scooter. Dat moet niet moeilijk zijn’. Met deze gedachte stapte ik, nadat hij een testritje had gemaakt bij het hotel, vol vertrouwen (maar alsnog met angst en beven…dus misschien iets minder vertrouwen? ;-)) achterop de scooter.

Scooter rijden op Nusa Penida
Scooter rijden op Nusa Penida. Met gevaar voor eigen leven?

Met de camera in mijn hand en zonder helm gingen we al navigerend op pad. Wat een heerlijke manier om het eiland, wat mij tijdens de taxirit naar het hotel al enorm verraste, verder te gaan ontdekken. Stoppen waar je wilt, even stilstaan en gewoon genieten…kom maar op! Laat mij die mooie plekjes van Nusa Penida maar zien!

Waar wij echter minder op bedacht waren, maar waar wij wel subtiel voor gewaarschuwd zijn door de hoteleigenaar, waren de steile heuvels, de slechte wegen en de zandwegen. Hij bleek daarin absoluut geen ongelijk te hebben. We waren nog geen kilometer door en langs bossages gereden en van een onverharde weg, de verharde weg opgecrossed of de volgende uitdaging doemde voor ons op: een steil bergje achter een haarspeldbocht. Mijn onervaren chauffeur had dat bergje even over het hoofd gezien waardoor we de bocht te langzaam in gingen en dus binnen een mum van tijd horizontaal op het asfalt lagen. Bebloed en geschaafd. Op nog geen kilometer van ons hotel.

De hoteleigenaar had geen woord gelogen. Dit soort scooterwerk laten wij in het vervolg over aan de professionals. Wij gaan, als we de moed weer hebben verzameld en we van de schrik zijn bekomen, met de scooter tussen de benen terug naar het hotel. Gelukkig waren de mensen bij het hotel meer bekommerd om onze schaafwonden dan die van de scooter. Ze regelden meteen de chauffeur en de auto van het huis en we gingen alsnog op pad naar onze eerste plek op de Nusa Penida wishlist: Atuh Beach. Dan maar op die manier. Ik stap niet meer op een scooter hier. (Geen zorgen hoor..over Atuh Beach in een volgend artikel meer info.)

Zoals mijn vriend ook geheel terecht in zijn enthousiasme en nonchalance dacht, zie ik de trouwe lezer van dit blog ook denken:

Is het nu echt zo moeilijk? Dat scooterrijden op Nusa Penida?
Tsja. Dat vind ik lastig te beoordelen voor anderen. Wijzelf zijn achteraf ontzettend blij dat we dat ongelukje hadden gehad. Het heeft ons echt behoed voor veel grotere uitdagingen verder weg van het hotel, die wij absoluut niet hadden aangedurfd. Te denken valt bijvoorbeeld aan de weg naar Angels Billabong & Broken Beach. Daar ga je echt zo’n drie kilometer over onverharde weg of verharde weg met steile heuvels en gaten in de weg. Onderweg en ook weer op de terugweg (ja, je moet dezelfde weg ook weer terug) hebben wij diverse toeristen radeloos naast hun scooter zien staan. Ook zagen we veel mensen, toegegeven dit waren in de meeste gevallen vaak dames, die aan locals of andere durfals vroegen of zij hun scooter die toch ietwat hoge zandheuvel op wilde rijden. Op weg naar Angels Billabong stonden ook veel scooters geparkeerd langs de kant van de weg. De eigenaren hiervan hebben de laatste kilometers lopend afgelegd.

Angels Billabong op Nusa Penida
Ook in de auto word je door elkaar geschud door de slechte wegen…maar Angels Billabong is het meer dan waard!

Wat wij ook niet perse heel prettig vonden, was dat vrijwel het hele eiland geen straatverlichting heeft. Ga maar eens in het donker (om 18:00 uur in de avond al) dat hotelletje van ons zoeken, zonder straatverlichting en met auto’s die met zestig kilometer per uur langs je scheuren.

Nee. Wij hebben Nusa Penida bezocht op een luxe manier en hadden drie dagen een auto met chauffeur. En hoe lang wij ook zaten te tafelen, hij bleef op ons wachten. Hoe lang wij ook deden over de klim naar Kelingking Beach: hij bleef wachten. Hoe lang wij ook op het strand lagen: hij bleef wachten. Ideaal. We hoefden niet uit te zoeken waar alles was (met de scooter moet dat dus wel, houd er rekening mee dat je hier ook tijd mee kwijt bent), onze chauf kende het eiland op zijn duimpje.

Tip van deze ervaringsexpert: Onderhandel wel over de prijs en zorg dat je op de eerste dag meteen een lage prijs te pakken hebt. Daar kun je de volgende dag je voordeel mee doen, door de vergelijking te maken met de dag ervoor. Wij betaalden gemiddeld zo’n 500.000 IDR per dag. Dat is omgerekend zo’n 30 euro. Voor acht/negen uur.

Met onze schaafwondjes is het overigens goed gekomen. Naast mijn souvenir uit Myanmar, prijkt er nu nog een klein littekentje van Nusa Penida op mijn kuit. Weer eens wat anders dan een koelkastmagneetje ;-)!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *