China

Terug in China: in Zhongdian!

Na mijn geweldige dag gisteren, moest ik vandaag dan weer vroeg uit de veren! Mijn vlucht naar China stond om 09:45 op het programma wat inhield dat ik om 07:00 uur klaar moest staan. Bepakt en bezakt. Vanaf vandaag zal ik steeds na รฉรฉn nacht mijn koffer weer moeten pakken om vervolgens weer door te reizen, dus vier nachten in hetzelfde hotel was behoorlijk luxe ๐Ÿ˜
Maar goed ik kan terugkijken op een heerlijk verblijf in Tibet. Ik heb genoten van elke minuut en ben blij om te weten dat een tweede verblijf hier net zo magisch kan voelen als een eerste bezoek. Ik hoop hier dan ook zeker nog een keer terug te komen!
Helaas heb ik niet zo goed geslapen, je zou verwachten dat ik als een roosje zou slapen maar nee. Ik heb het geloof ik drie uur zien wordenโ€ฆdus met frisse tegenzin en nog steeds wazig zicht sta ik om 06:55 beneden met mijn koffer.
In een uurtje bereiken we de luchthaven en neem ik afscheid van Sanam. Hij voegt me toe op we-chat zodat we contact kunnen houden. Wat een schatje ๐Ÿ˜‚

Eenmaal in de rij bij Tibet Airlines zie ik al gauw dat deze luchthaven te weinig capaciteit heeft om de hoeveelheid mensen die hier vandaan vertrekken en aankomen te faciliteren. Ik sta uren in de rij. Eerst bij het inchecken, vervolgens bij de security. En daar waar ik eerder aangaf binnenlands vliegen helemaal zo erg niet te vinden, vond ik het vandaag eigenlijk knap irritant.

Drie kwartier voor vertrek, al aan de krappe kant dus, kwam ik aan bij mijn gate. Opeens werd er iets omgeroepen waardoor iedereen opstond en weg liep. En uiteraard alleen in het Tibetaans en Chinees. Hmm. Mijn vluchtnummer stond ook niet meer op het bord boven de deur dus ook ik stond op en ging maar eens opzoek om ergens verhaal te halen. Dat bleek nog niet zo makkelijk maar uiteindelijk moest ik naar gate nummer drie. Alleen daar waren mensen voor een vlucht naar Beijing aan het boarden die om dezelfde tijd zou vertrekken als mijn vlucht naar Zhongdian. En zo om mij heen kijkend en vragend zag ik niemand met mijn vluchtnummer staan. Okee. Wat nu? Ik nog een paar keer vragen want jaโ€ฆmijn vlucht vertrekt over 20 minuten. Lichtelijk gestressed loop ik maar naar een Tibet Airlines balie maar ze blijven naar gate nummer drie wijzen. Dus ik op handen en voeten uitleggen dat daar een vlucht naar Beijing staat en niet naar Zhongdian. Maar ze houden voet bij stuk. Mijn laatste strohalm is de Chinese lokale gent en ik sta op het punt om mijn Chinese collega te bellenโ€ฆdan mag zij als tolk fungeren. Maar toen redde mijn haarkleur mij weer. Een Chinese man die met mij op de foto wilde, zat op dezelfde vlucht en dus kon ik hem volgenโ€ฆ
Wat bleek nou? Mijn vlucht had vertraging en ging na de Beijing vlucht vanaf gate drie. Pfff. Niks aan de hand en eind goed al goed. Na een uur vertraging, wat selfies met de Chineesjes en wat turbulentie hier en daar, vloog ik een uur later in de armen van mijn Chinese collega!

We zijn blij elkaar weer te zien en worden vervolgens naar het hotel in Zhongdian gereden vanwaar we met een gids op de fiets naar een klooster vertrekken. Want die had ik natuurlijk nog niet genoeg gezien. ๐Ÿ˜ Nee gekheid, part of the jobโ€ฆdus fietsje op en gaan met die banaan. Het is erg rustig in Zhongdian en dat komt door het weer. Ik snap het volkomen. Het is erg fris, zoโ€™n twee graden. Helaas kan ik mijn winterjas dus nog niet opbergen.
Per mountainbike doorkruisen we Zhongdian en gaan we naar de โ€˜scenic spot’ van het klooster. Wel grappig om eens in zoโ€™n stad te fietsen. Het is even wennen, zowel het Chinese verkeer als de mountainbike waar ik op rijd. Wat oncomfortabel zegโ€ฆ๐Ÿ˜‚

Zhongdian China
In Zhongdian old town

Na een half uurtje fietsen komen we aan bij het klooster en geeft onze gids uitleg over het klooster maar ook over hoe het geloof in het dagelijkse leven vergroeid zit. Hij kan dit zo helder en duidelijk uitleggen dat ik ademloos luister. Eigenlijk is het een heel mooi iets. Compassie en liefde zijn volgens hem de meest belangrijke elementen van zijn geloof. En hoewel ik de bijbehorende verering van diverse Boeddhaโ€™s nog steeds niet zie zitten, snap ik de basis nu wel beter. Ik vind eigenlijk dat ik er nog wel van kan leren. Vooral oo het compassie-stukje. Wat wijze lessen later stappen we weer op het fietsje en rijden we in de stromende regen richting de eerste hotels voor inspecties. Oh ja. Ik ben hier voor werkโ€ฆ๐Ÿ˜‰

Fietsen Zhongdian China
Heel goed bereikbaar per fiets…

Vervolgens gaan we een hapje eten en gelukkig kan ik mij ook hier tegoed doen aan yak vlees! Heerlijk. We bestellen yak-hotpot en kletsen uren bij. Dan zie ik dat het alweer half tien is en besluit ik, als ik nog wil werken, wil douchen, mijn vriend wil bellen en ook nog enigszins wil slapen (de wekker gaat om 06:00 uur) dat ik wel mag opschietenโ€ฆ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *