Op pad in Lhasa, Tibet
China

Op pad door Lhasa: de Kora & Sera Monastery

Toegegeven…na een reis van meer dan 25 uur (ja je moet er wat voor over hebben…) ben ik behoorlijk brak als ik voor de tweede keer voet in het hotel zet in Lhasa. Tweede keer ja. Zes jaar geleden, in 2012, heb ik deze indrukwekkende plek ook al eens mogen bezoeken. Niet wetende dat ik er ooit, voor mijn werk notebene, nog een keer terug zou keren. Voor mij was dat een zogenaamde ‘once in a lifetime experience’. Ik zou dat ook zo snel niet over willen doen. Dat magische gevoel, dat mytische, dat indrukwekkende…dat krijg je bij een tweede reis toch niet meer terug. Toch?

Think twice. Ik heb blijkbaar de helft nog niet gezien van wat er te zien en te beleven valt. En dan heb ik het alleen nog maar over mijn eerste dagje Lhasa.

Laat ik jullie weer meenemen naar mijn dag vandaag. Mijn dag vandaag begon, na zowaar tien uur slaap, rond de klok van tien. In de ochtend. Ik moest even schakelen waar ik ook alweer was, zó lang en diep heb ik geslapen na die 25 uur durende reis van Vlaardingen naar Lhasa. Vervolgens heb ik een Tibetaans ontbijtje gegeten met de lokale agent van hier en hebben we een programma voor vandaag in elkaar geknutseld. Ik voelde me helemaal top, beetje vermoeid nog maar tot zover geen last van de hoogte. Lhasa ligt namelijk op 3600 meter en dat voel je. Het is toch heel wat anders dan een Hollands stadje beneden NAP. 😉

Samen met een Tibetaanse gids ging ik Lhasa in. We liepen de route van de Kora. Een pelgrimsroute die ongeveer twee uur duurt en langs enkele belangrijke tempels gaat. Een hele bijzondere route waar ik blijkbaar alweer aardig wat van vergeten ben want het raakte mij. Zelf heb ik niet veel met religie maar hoe de pelgrims en ook gewoon inwoners van Tibet hun geloof belijden is bewonderenswaardig. Ik kijk er bijna met ontzag naar. Ik kan mijzelf niet voorstellen dat ik mijn leven zó zou inrichten met het geloof als rode draad. Bij elk Boeddha-beeldje ligt een kapitaal aan geld en heb je geen geld, dan zijn etenswaren ook goed. Natuurlijk ben ik wel eens meer in landen geweest waar het Boeddhisme een grote rol speelt maar om het zo van dichtbij mee te maken en deze mensen zo in trance bezig zien…nee dat heb ik echt nergens anders nog meegemaakt dan hier. En helemaal langs de pelgrimsroute. Alles ademt hier religie. Boeddhisme. Ik neem het in mij op en probeer het zo goed en zo kwaad als het kan vast te leggen op beeld en te registreren in mijn hoofd.

Jokhang Lhasa Tibet
Pelgrims lopen de Kora rondom de Jokhang Tempel

Ondanks dat het weer niet helemaal mee zit, geen helderblauwe luchten, weet ik toch een aantal mooie portretten te schieten. Vraag mij overigens niet naar alle rangen en standen binnen het Boeddhisme. Bij de tweede tempel ben ik de gradaties van de vijfde koning van Tibet versus de elfde Dalai Lama alweer compleet vergeten.

Ook bezoeken we een zogenaamde nunnery waar dus, je verwacht het niet, de nonnen leven. Wat dit bezoek bijzonder maakte is de mantra die zij op dat moment ten gehore brengen. Zo’n mantra kan wel uren lang door gaan en de nonnen zitten bijna in trance. Een bijzonder schouwspel en ik sta er met kippenvel naar te kijken. Mede ook omdat ik hier niet met hordes Chinezen sta, maar gewoon met mijn gids.

We vervolgen deze dag richting het Sera Monastery. Ooit één van de grote drie kloosters van Tibet, waar duizenden monniken leefden, nu nog slechts een paar honderd. Ook hier maakte ik een bijzonder ritueel mee. Het debatteren van de monniken. Dit komt eigenlijk neer op het elkaar overhoren van de kennis van de filosofische leer. Elke keer als je geklap hoort, werd er een vraag gesteld. Een heel vermakelijk schouwspel. Verder heb ik hier heerlijk rondgeslenterd met een avondzonnetje op mijn snoet en lekker genoten van het uitzicht, de monniken en alle religieuze Tibetanen met hun rituelen. Bijna spectaculair te noemen.

Sera Monastery Lhasa
Monniken debatteren in het Sera Monastery in Lhasa

Laat ik als laatste highlight van deze dag ook vooral nog even stilstaan bij het vervoer van en naar het Sera Monastery. Lekker met de lokale bus. Dan ben ik als goedlachse beugeldragende blondine een spectaculaire verschijning. Mijn beugel weerhoudt mij er eigenlijk niet van om lief te lachen naar de drie oude Tibetanen die tegenover mij zitten en elkaar verbaasd aankijken toen zij dat ijzer in mijn mond zagen schitteren. Tsja. Ga jij maar eens uitleggen dat dat is om één scheve voortand recht te zetten terwijl de heren tegenover je of geen voortanden meer hebben of het moeten doen met drie tanden. Tsja.

Verder moet ik natuurlijk ook nog even vermelden dat ik op de terugweg naast een jonge moeder met baby kwam te zitten die pontificaal een blote borst ten tonele liet verschijnen en de kleine draak gretig liet happen. Heb ik dat.

De dag eindigde bij een lokaal eetcafé waar mijn beugel en ik ook weer een bijzondere attractie waren en ik van de gelegenheid gebruik maakte om maar eens even lekker ordinair te zitten slurpen. Doen ze allemaal daar. Dus inburgeren met die hap! 😉

Going local part two!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *